MARION VAN DER SCHELDE

Marion van der Schelde is beeldend kunstenaar, interieurvormgever en docent. Naast haar beelden, die regelmatig te zien zijn op verschillende exposities in binnen- en buitenland, is Marion actief als interieur- vormgever. Haar beelden en vormgeving stralen een monumentale, pure en natuurlijke kracht uit. Zowel in materiaal, vorm als kleur. Ook in haar workshops is Marion als geen ander in staat om anderen de schoonheid en puurheid van natuurlijke materialen te laten ontdekken om deze te herscheppen tot nieuwe vormen.

SPELEN MET MATERIALEN EN DANS
Vanaf haar 1e jaar stond zij elke zomer in de Dordogne te spelen met water en kiezels. Vanaf haar 4e jaar zat ze op ballet. De keuze tussen professioneel dansen of de kunst werd de academie.  Zij studeert af met autonoom ruimtelijk werk:  dansers van pure materialen , hout, ijzer, een stuk van een fietsframe door de ruimte. “Als ik reis door het leven  is er voor mij geen ontkomen aan, ik zie de aardse geleefde steen, het beroest stuk metaal, een kronkellijf van hout. In hun naaktheid tonen ze mij eeuwenlange geschiedenis dwars door culturen heen.’’
Voor Marion is de stap van beeldende verhalen naar theater een kleine stap. Met de tekst als uitgangspunt heeft zij de vrijheid om ook daar beelden te maken in de vorm van een installatie. Zo ontwierp zij meerdere decors voor zowel het professionele als het amateurtheater.  
Ook werd ze uitgenodigd om het interieurontwerp voor de renovatie van Theater Zuidplein in Rotterdam te maken. Binnen en ook buiten past ze haar eigen materialen toe: metaal, steen, gekleurd  glas, licht. Marion heeft er altijd voor gekozen om naast haar atelier een baan in de maatschappij te hebben.  Zo geeft zij al jaren les op een vmbo. En zij geeft workshops aan alle leeftijden. De wisselwerking met mensen en materialen is haar ding. 
Wat al op haar 1e  begon, het spelen in de rivier met water en kiezels, vervolgde zij na de Kunstacademie door  jarenlang  spelenderwijs autonome beelden te maken. Bewust en onbewust ging haar werk echter steeds meer de kant op van het toegepaste. De cirkel is rond: Marion speelt. Verrijkt door werkervaring en leven. En des te sterker intuïtief. Zij is terug bij haar eigen bron, de harts-tocht , de drang en het plezier om te  spelen met de geleefde materie : hout, metaal, steen. . . 
Haar niet te stoppen passie om hun kwetsbaarheid en schoonheid te tonen, de verschillende materialen te verbinden tot nieuwe wezens.  De constructie van deze verbindingen is essentieel voor haar (leven) en maakt dat de samengestelde beelden ontstaan, sterker nog kunnen ‘dansen´, vrij zijn om te bewegen in de ruimte, in het leven.